مهارت‌های اجتماعی در کودکان

مهارت‌های اجتماعی در کودکان

به کودکان خود کمک کنید تا در شرایط اجتماعی برخورد راحت‌تر و بهتری داشته باشند.

مهارتهای اجتماعی در واقع توانایی‌های لازم و انعطاف‌پذیر، برای همکاری با دیگران در شرایط خاص و همچنین ایجاد و حفظ روابط رضایت‌بخش مطابق با نیاز افراد می‌باشند.

۳ فرآیند اساسی مهارتهای اجتماعی

سه فرآیند اصلی که معمولا کودکان و بزرگسالان برای برقراری ارتباط در اجتماع استفاده می‌کنند عبارت اند از : دیدن، فکر کردن و  انجام دادن.

دیدن

دیدن شرایطی که در آن هستید کمک می‌کند تا نشانه‌هایی از وضعیت را درک کنید و از آنجایی که شرایط مختلف، رفتارها و عکس العمل‌های مختلفی را به دنبال دارد، فرآیند دیدن در قدم اول بسیار مهم است. فرآیند “دیدن” به این معنی است که کودک شما به رفتار سایر کودکان توجه کند. اگر کودکتان در برخورد اول احساس غریبی کرد، سعی کنید با پرسیدن سوالاتی مختلف درباره اطرافیانش به او کمک کنید تا برخورد خود را کنترل کند. کودکانی که نمی‌توانند با محیط اطرافشان به خوبی ارتباط برقرار کنند، به طور ناخواسته اطرافیان خود را آزار می‌دهند و ممکن است رفتاری که از خود بروز می‌دهند مناسب آن شرایط و محیط نباشد.

مهارتهای زندگی

فکر کردن

تفکر در شرایط اجتماعی به معنی تفسیر رفتار دیگر کودکان است، با اینکار فرزند شما قادر به تشخیص این است که دیگران چه کارهایی می‌کنند و به چه دلیل آن را انجام می‌دهند.

براساس برخی مطالعات انجام شده در این زمینه، کودکانی که به طور معمول با اطرافیان خود در حال کشمکش هستند، اغلب قصد و منظور آنها را به اشتباه برای خود تفسیر کرده‌اند. کودکان تهاجمی معمولا بیش از سایر کودکان دچار این اشتباهات می‌شوند و همین امر باعث می‌شود که نتوانند راهکارهای سازنده‌ای را در شرایط سخت ارائه دهند.

انجام دادن

فرآیند “انجام دادن” به این معنی است که کودک شما بتواند با همسالان خود یک تعامل معقول و مثبت داشته باشد. بعضی از کودکان به اینکه باید چه کاری انجام دهند، کاملا آگاه‌اند اما در عمل به آن با مشکل مواجه می‌شوند. برای مثال، آنها ممکن است بخواهند به یک مکالمه یا گفتگو ملحق شوند اما احساس اضطراب کرده و در نتیجه سکوت را ترجیح می‌دهند.

مهارتهای زندگی

چگونه به کودکان خود کمک کنیم تا مهارتهای اجتماعی را یاد بگیرند؟

بعضی از کودکان، بسیاری از مهارتهای اجتماعی را به راحتی فرا می‌گیرند درحالیکه برخی دیگر نیاز به یک مربی برای آموزش دارند. تقریبا هر کودکی با توجه به شرایط، روابط مختلفی را با اطرافیانش تجربه می‌کند که طبیعی بوده ولی در عین حال می‌تواند تاثیراتی را به همراه داشته باشد.

با توجه به سه فرآیند دیدن، فکر کردن و انجام دادن می‌توانید به کودکان خود در برقراری ارتباط با اطرافیانشان کمک کنید و آنها را در کنترل کردن شرایط و مهارتها راهنمایی کنید. اگر کودک شما در تلاش است تا ارتباطی را برقرار کند به او کمک کنید تا درباره رفتارها و واکنش‌های اطرافیانش خوب فکر و آنها را تجزیه و تحلیل کند، سوال کردن در مورد محیط اطراف می‌تواند به افکار آنها کمک بسیاری کند.

مهارتهای زندگی

همچنین می‌توانید فرصت‌هایی را برای کودک خود ایجاد کنید تا مهارتهای خود را به مرحله انجام برساند. برای مثال می‌توانید قبل از اینکه با چیزی مواجه شود، نحوه برخورد یا برقراری ارتباط در آن شرایط را با او تمرین کنید. بچه‌ها اغلب با انجام دادن کارهای گروهی دوستان جدید پیدا می‌کنند، بنابراین بازیهای تیمی، باشگاه و یا کلاس می‌توانند راهکارهای خوبی باشند.

در حقیقت شکست در روابط، کمکی به یادگیری کودکان نمی‌کند. آنها برای برقراری ارتباط با مسائل اجتماعی احتیاج به راهنمایی و پشتیبانی والدین دارند تا بتوانند به کمک سه فرآیند دیدن، فکر کردن و انجام دادن با همسالان خود ارتباط برقرار کنند. تمرین کردن با کودکان و داشتن تعاملات مثبت با سایر بچه‌ها باعث می‌شوند که کودک احساس راحتی کرده و اعتماد به نفس بیشتری در عموم داشته باشد.

منبع : psychologytoday.com

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.